Tomek Baran, Piotr Bujak, Martyna Czech, Katarzyna Depta-Garapich, Ewa Kawecka, Wiktoria Kieniksman, Bartosz Kokosiński, Natalia Kopytko, Mateusz Okoński, Edyta Olszewska, Patrycja Piętka, Joanna Sitarz, Łukasz Surowiec, Szybalsky

„Brikolerzy. Architekci resztek

Zespół kuratorski: Małgorzata Gołębiewska, Katarzyna Mierzwińska
Aranżacja: Łukasz Surowiec

24 kwietnia – 29 maja, 2026

Wernisaż: 24 kwietnia 2026, 17:30

Godziny otwarcia:
25.04-26.04 (sobota-niedziela): 12:00 – 18:00
27.04-30.04 (poniedziałek-czwartek): 10:00 – 18:00
po 3.05 (poniedziałek – piątek) 9:00 – 17:00

Wystawa jest częścią Programu Głównego Cracow Art Week KRAKERS 2026: ŁOWCY, ZBIERACZE, PRAKTYCY PRZYSZŁOŚCI

Wystawa czerpie inspirację z antropologii strukturalnej Claude’a Lévi-Straussa oraz mitycznych poszukiwań Mircei Eliadego. Centralnym pojęciem ekspozycji jest brikolaż – umiejętność tworzenia z tego, co „zawsze pod ręką”, z ograniczonego zasobu narzędzi i materiałów, które zyskują nowe, nieoczekiwane przeznaczenie. Strategia ta nierozerwalnie łączy się z tradycją asamblażu, w którym przestrzenne zestawienia przedmiotów tworzą nowe, metaforyczne całości.

Tomek Baran, Piotr Bujak, Martyna Czech, Katarzyna Depta-Garapich, Ewa Kawecka, Wiktoria Kieniksman, Bartosz Kokosiński, Natalia Kopytko, Mateusz Okoński, Edyta Olszewska, Patrycja Piętka, Joanna Sitarz, Łukasz Surowiec, Szybalsky

„Brikolerzy. Architekci resztek

Zespół kuratorski: Małgorzata Gołębiewska, Katarzyna Mierzwińska
Aranżacja: Łukasz Surowiec

24 kwietnia – 29 maja, 2026

Wernisaż: 24 kwietnia 2026, 17:30

Godziny otwarcia:
25.04-26.04 (sobota-niedziela): 12:00 – 18:00
27.04-30.04 (poniedziałek-czwartek): 10:00 – 18:00
po 3.05 (poniedziałek – piątek) 9:00 – 17:00

Wystawa jest częścią Programu Głównego Cracow Art Week KRAKERS 2026: ŁOWCY, ZBIERACZE, PRAKTYCY PRZYSZŁOŚCI

Wystawa czerpie inspirację z antropologii strukturalnej Claude’a Lévi-Straussa oraz mitycznych poszukiwań Mircei Eliadego. Centralnym pojęciem ekspozycji jest brikolaż – umiejętność tworzenia z tego, co „zawsze pod ręką”, z ograniczonego zasobu narzędzi i materiałów, które zyskują nowe, nieoczekiwane przeznaczenie. Strategia ta nierozerwalnie łączy się z tradycją asamblażu, w którym przestrzenne zestawienia przedmiotów tworzą nowe, metaforyczne całości.