{"id":5121,"date":"2026-04-17T20:10:37","date_gmt":"2026-04-17T18:10:37","guid":{"rendered":"https:\/\/nova.art.pl\/pl\/?p=5121"},"modified":"2026-05-07T19:28:43","modified_gmt":"2026-05-07T17:28:43","slug":"brikolerzy-architekci-resztek-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/nova.art.pl\/pl\/brikolerzy-architekci-resztek-2\/","title":{"rendered":"Brikolerzy. Architekci resztek"},"content":{"rendered":"\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

Tomek Baran, Piotr Bujak, Martyna Czech, Katarzyna Depta-Garapich, Ewa Kawecka, Wiktoria Kieniksman, Bartosz Kokosi\u0144ski, Natalia Kopytko, Mateusz Oko\u0144ski, Edyta Olszewska, Patrycja Pi\u0119tka, Joanna Sitarz, \u0141ukasz Surowiec, Szybalsky<\/p>

„Brikolerzy. Architekci resztek<\/em><\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t

\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t
Zesp\u00f3\u0142 kuratorski: Ma\u0142gorzata Go\u0142\u0119biewska, Katarzyna Mierzwi\u0144ska<\/div><\/div>
Aran\u017cacja: \u0141ukasz Surowiec<\/div><\/div>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

24 kwietnia – 29 maja, 2026<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t

\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

Wernisa\u017c: 24 kwietnia 2026, 17:30<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t

\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t
Godziny otwarcia:<\/div>
25.04-26.04 (sobota-niedziela): 12:00 – 18:00<\/div>
27.04-30.04 (poniedzia\u0142ek-czwartek): 10:00 – 18:00<\/div>
po 3.05 (poniedzia\u0142ek – pi\u0105tek) 9:00 – 17:00<\/div>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t
\n\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

Wystawa jest cz\u0119\u015bci\u0105 Programu G\u0142\u00f3wnego Cracow Art Week\u00a0KRAKERS<\/a>\u00a02026: \u0141OWCY, ZBIERACZE, PRAKTYCY PRZYSZ\u0141O\u015aCI<\/strong><\/p>

Wystawa czerpie inspiracj\u0119 z antropologii strukturalnej Claude\u2019a L\u00e9vi-Straussa oraz mitycznych poszukiwa\u0144 Mircei Eliadego. Centralnym poj\u0119ciem ekspozycji jest brikola\u017c \u2013 umiej\u0119tno\u015b\u0107 tworzenia z tego, co \u201ezawsze pod r\u0119k\u0105\u201d, z ograniczonego zasobu narz\u0119dzi i materia\u0142\u00f3w, kt\u00f3re zyskuj\u0105 nowe, nieoczekiwane przeznaczenie. Strategia ta nierozerwalnie \u0142\u0105czy si\u0119 z tradycj\u0105 asambla\u017cu, w kt\u00f3rym przestrzenne zestawienia przedmiot\u00f3w tworz\u0105 nowe, metaforyczne ca\u0142o\u015bci.<\/p>

Wsp\u00f3\u0142czesno\u015b\u0107 jest to\u017csama z nadmiarem. Otaczaj\u0105ca nas mnogo\u015b\u0107 przedmiot\u00f3w, informacji i obraz\u00f3w stawia ka\u017cdego przed wyzwaniem odnalezienia sensu w nat\u0142oku bod\u017ac\u00f3w i parali\u017cuj\u0105cego zm\u0119czenia. Wycie\u0144czeni przymusem bycia coraz lepszymi, stawania si\u0119 bardziej atrakcyjnymi, konsumowania i produkowania wi\u0119cej, p\u0142acimy wysok\u0105 cen\u0119: psychiczn\u0105 niestabilno\u015b\u0107, krytyczne zu\u017cycie zasob\u00f3w i materialne niezadowolenie. W\u0119druj\u0105c po pla\u017cach pe\u0142nych \u015bmieci, na horyzoncie widzimy sztucznie usypane g\u00f3ry przedmiot\u00f3w niepotrzebnych, niechcianych i przyt\u0142aczaj\u0105cych.<\/p>

Wystawa jest pr\u00f3b\u0105 odpowiedzi na to wyzwanie, czerpi\u0105c\u0105 inspiracj\u0119 z antropologii strukturalnej Claude\u2019a L\u00e9vi-Straussa oraz mitycznych poszukiwa\u0144 Mircei Eliadego. Centralnym poj\u0119ciem ekspozycji jest brikola\u017c \u2013 umiej\u0119tno\u015b\u0107 tworzenia z tego, co \u201ezawsze pod r\u0119k\u0105\u201d, z ograniczonego zasobu narz\u0119dzi i materia\u0142\u00f3w, kt\u00f3re zyskuj\u0105 nowe, nieoczekiwane przeznaczenie. Strategia ta nierozerwalnie \u0142\u0105czy si\u0119 z tradycj\u0105 asambla\u017cu, w kt\u00f3rym przestrzenne zestawienia przedmiot\u00f3w tworz\u0105 nowe, metaforyczne ca\u0142o\u015bci. Brikola\u017c znajduje swoje najg\u0142\u0119bsze echo w tw\u00f3rczo\u015bci Tadeusza Kantora i jego koncepcji \u201erealizmu najni\u017cszej rangi\u201d. Kantor, podobnie jak dzisiejsi brikolerzy, nobilitowa\u0142 przedmioty \u201ebiedne\u201d, zu\u017cyte i wyrzucone na \u015bmietnik historii, widz\u0105c w nich najczystszy no\u015bnik pami\u0119ci i emocji.<\/p>

Arty\u015bci bior\u0105cy udzia\u0142 w wystawie od wielu lat u\u017cywaj\u0105 strategii brikola\u017cu. Ka\u017cdy z nich, w duchu Eliadowskiej reaktualizacji sacrum, przekszta\u0142ca banalne obiekty w dzie\u0142a o zupe\u0142nie nowym znaczeniu. Poprzez asambla\u017cowe \u0142\u0105czenie element\u00f3w nawi\u0105zuj\u0105 do Kantorowskich \u201eopakowa\u0144\u201d i ambala\u017cy, gdzie przedmiot nie jest tylko martw\u0105 natur\u0105, lecz aktorem bior\u0105cym udzia\u0142 w mitycznym wydarzeniu. Znajomo\u015b\u0107 mitu, o kt\u00f3rej pisa\u0142 Eliade w Aspektach mitu, daje klucz do tajemnicy pochodzenia rzeczy, co pozwala arty\u015bcie na ponowne kreowanie \u015bwiata i nadanie mu \u0142adu.<\/p>

Filozoficzny fundament wystawy rozpi\u0119ty jest mi\u0119dzy ontologi\u0105 a etyk\u0105. W duchu my\u015bli Martina Heideggera brikola\u017c staje si\u0119 aktem przebudzenia rzeczy \u2013 wyrwaniem przedmiotu z jego utylitarnego u\u015bpienia, by pozwoli\u0107 mu po raz pierwszy w pe\u0142ni \u201eby\u0107\u201d. Ten proces splata si\u0119 z Benjaminowsk\u0105 figur\u0105 zbieracza, kt\u00f3ry w odpadkach wsp\u00f3\u0142czesno\u015bci ocala jednostkowe historie przed zapomnieniem, oraz z etyk\u0105 spotkania Emmanuela Levinasa, gdzie tw\u00f3rca szanuje \u201etwarz\u201d przedmiotu \u2013 jego rdz\u0119, p\u0119kni\u0119cia i miniony czas.<\/p>

Zaproszeni arty\u015bci realizuj\u0105 te idee poprzez r\u00f3\u017cnorodne strategie, tworz\u0105c wielog\u0142osow\u0105 narracj\u0119. Katarzyna Depta-Garapich buduje rze\u017abiarskie asambla\u017ce, w kt\u00f3rych to, co organiczne, przenika si\u0119 z syntetycznym w poszukiwaniu pierwotnej formy. Patrycja Pi\u0119tka w swoich obrazach i obiektach wyznacza mityczne \u201ecentrum \u015bwiata\u201d, czyni\u0105c z drobnych fragment\u00f3w codzienno\u015bci wsp\u00f3\u0142czesne totemy. Edyta Olszewska, operuj\u0105c tkank\u0105 tekstyln\u0105, uprawia archeologi\u0119 pami\u0119ci, blisk\u0105 Kantorowskiemu przywi\u0105zaniu do materii nios\u0105cej \u015blady \u017cycia, podczas gdy \u0141ukasz Surowiec, jako brikoler spo\u0142eczny, nadaje wag\u0119 temu, co wykluczone. Mateusz Oko\u0144ski dope\u0142nia t\u0119 wizj\u0119, \u0142\u0105cz\u0105c w swoich realizacjach historyczny detal ze wsp\u00f3\u0142czesnym znaleziskiem. Wiktoria Kieniksman i Joanna Sitarz, w duchu Benjaminowskiego zbieracza, tropi\u0105 marginalne estetyki codzienno\u015bci, nadaj\u0105c znalezionym fragmentom rzeczywisto\u015bci rang\u0119 mitycznych artefakt\u00f3w. Piotr Bujak realizuje strategi\u0119 brikola\u017cu krytycznego, w kt\u00f3rym \u201ebiedne\u201d i \u201eniepotrzebne\u201d obiekty staj\u0105 si\u0119 narz\u0119dziem dekonstrukcji dominuj\u0105cych system\u00f3w w\u0142adzy i kapita\u0142u, podczas gdy Ewa Kawecka konstruuje schronienie przed przebod\u017acowaniem i nadmiarem, stref\u0119, medytacji w stanie alarmu, zachecaj\u0105c do samodzielnego zadawania pyta\u0144 i dzia\u0142ania bez instrukcji. Bartosz Kokosi\u0144ski dokonuje autopsji samego obrazu, brikoluj\u0105c jego materialne warstwy w akcie buntu przeciwko malarskiej iluzji, co znajduje dope\u0142nienie w pracach Tomka Barana, gdzie konstrukcyjna surowo\u015b\u0107 spotyka si\u0119 z Kantorowskim wyczuleniem na \u201eprzedmiot najni\u017cszej rangi\u201d, ogo\u0142ocony z funkcji, a przez to w pe\u0142ni obecny.
Razem tworz\u0105 przestrze\u0144, w kt\u00f3rej brikola\u017c i asambla\u017c przestaj\u0105 by\u0107 tylko technikami, a staj\u0105 si\u0119 lekcj\u0105 pokory wobec \u015bwiata i dowodem na to, \u017ce akt tworzenia jest zawsze aktem ponownego stwarzania rzeczywisto\u015bci z element\u00f3w dost\u0119pnych, gotowych do u\u017cycia.<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t

\n\t\t
\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

Tomek Baran, Piotr Bujak, Martyna Czech, Katarzyna Depta-Garapich, Ewa Kawecka, Wiktoria Kieniksman, Bartosz Kokosi\u0144ski, Natalia Kopytko, Mateusz Oko\u0144ski, Edyta Olszewska, Patrycja Pi\u0119tka, Joanna Sitarz, \u0141ukasz Surowiec, Szybalsky<\/p>

„Brikolerzy. Architekci resztek<\/em><\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t

\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t
Zesp\u00f3\u0142 kuratorski: Ma\u0142gorzata Go\u0142\u0119biewska, Katarzyna Mierzwi\u0144ska<\/div><\/div>
Aran\u017cacja: \u0141ukasz Surowiec<\/div><\/div>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

24 kwietnia – 29 maja, 2026<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t

\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

Wernisa\u017c: 24 kwietnia 2026, 17:30<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t

\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t
Godziny otwarcia:<\/div>
25.04-26.04 (sobota-niedziela): 12:00 – 18:00<\/div>
27.04-30.04 (poniedzia\u0142ek-czwartek): 10:00 – 18:00<\/div>
po 3.05 (poniedzia\u0142ek – pi\u0105tek) 9:00 – 17:00<\/div>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

Wystawa jest cz\u0119\u015bci\u0105 Programu G\u0142\u00f3wnego Cracow Art Week\u00a0KRAKERS<\/a>\u00a02026: \u0141OWCY, ZBIERACZE, PRAKTYCY PRZYSZ\u0141O\u015aCI<\/strong><\/p>

Wystawa czerpie inspiracj\u0119 z antropologii strukturalnej Claude\u2019a L\u00e9vi-Straussa oraz mitycznych poszukiwa\u0144 Mircei Eliadego. Centralnym poj\u0119ciem ekspozycji jest brikola\u017c \u2013 umiej\u0119tno\u015b\u0107 tworzenia z tego, co \u201ezawsze pod r\u0119k\u0105\u201d, z ograniczonego zasobu narz\u0119dzi i materia\u0142\u00f3w, kt\u00f3re zyskuj\u0105 nowe, nieoczekiwane przeznaczenie. Strategia ta nierozerwalnie \u0142\u0105czy si\u0119 z tradycj\u0105 asambla\u017cu, w kt\u00f3rym przestrzenne zestawienia przedmiot\u00f3w tworz\u0105 nowe, metaforyczne ca\u0142o\u015bci.<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t

\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

Wsp\u00f3\u0142czesno\u015b\u0107 jest to\u017csama z nadmiarem. Otaczaj\u0105ca nas mnogo\u015b\u0107 przedmiot\u00f3w, informacji i obraz\u00f3w stawia ka\u017cdego przed wyzwaniem odnalezienia sensu w nat\u0142oku bod\u017ac\u00f3w i parali\u017cuj\u0105cego zm\u0119czenia. Wycie\u0144czeni przymusem bycia coraz lepszymi, stawania si\u0119 bardziej atrakcyjnymi, konsumowania i produkowania wi\u0119cej, p\u0142acimy wysok\u0105 cen\u0119: psychiczn\u0105 niestabilno\u015b\u0107, krytyczne zu\u017cycie zasob\u00f3w i materialne niezadowolenie. W\u0119druj\u0105c po pla\u017cach pe\u0142nych \u015bmieci, na horyzoncie widzimy sztucznie usypane g\u00f3ry przedmiot\u00f3w niepotrzebnych, niechcianych i przyt\u0142aczaj\u0105cych.<\/p>

Wystawa jest pr\u00f3b\u0105 odpowiedzi na to wyzwanie, czerpi\u0105c\u0105 inspiracj\u0119 z antropologii strukturalnej Claude\u2019a L\u00e9vi-Straussa oraz mitycznych poszukiwa\u0144 Mircei Eliadego. Centralnym poj\u0119ciem ekspozycji jest brikola\u017c \u2013 umiej\u0119tno\u015b\u0107 tworzenia z tego, co \u201ezawsze pod r\u0119k\u0105\u201d, z ograniczonego zasobu narz\u0119dzi i materia\u0142\u00f3w, kt\u00f3re zyskuj\u0105 nowe, nieoczekiwane przeznaczenie. Strategia ta nierozerwalnie \u0142\u0105czy si\u0119 z tradycj\u0105 asambla\u017cu, w kt\u00f3rym przestrzenne zestawienia przedmiot\u00f3w tworz\u0105 nowe, metaforyczne ca\u0142o\u015bci. Brikola\u017c znajduje swoje najg\u0142\u0119bsze echo w tw\u00f3rczo\u015bci Tadeusza Kantora i jego koncepcji \u201erealizmu najni\u017cszej rangi\u201d. Kantor, podobnie jak dzisiejsi brikolerzy, nobilitowa\u0142 przedmioty \u201ebiedne\u201d, zu\u017cyte i wyrzucone na \u015bmietnik historii, widz\u0105c w nich najczystszy no\u015bnik pami\u0119ci i emocji.
Arty\u015bci bior\u0105cy udzia\u0142 w wystawie od wielu lat u\u017cywaj\u0105 strategii brikola\u017cu. Ka\u017cdy z nich, w duchu Eliadowskiej reaktualizacji sacrum, przekszta\u0142ca banalne obiekty w dzie\u0142a o zupe\u0142nie nowym znaczeniu. Poprzez asambla\u017cowe \u0142\u0105czenie element\u00f3w nawi\u0105zuj\u0105 do Kantorowskich \u201eopakowa\u0144\u201d i ambala\u017cy, gdzie przedmiot nie jest tylko martw\u0105 natur\u0105, lecz aktorem bior\u0105cym udzia\u0142 w mitycznym wydarzeniu. Znajomo\u015b\u0107 mitu, o kt\u00f3rej pisa\u0142 Eliade w Aspektach mitu, daje klucz do tajemnicy pochodzenia rzeczy, co pozwala arty\u015bcie na ponowne kreowanie \u015bwiata i nadanie mu \u0142adu.<\/p>

Filozoficzny fundament wystawy rozpi\u0119ty jest mi\u0119dzy ontologi\u0105 a etyk\u0105. W duchu my\u015bli Martina Heideggera brikola\u017c staje si\u0119 aktem przebudzenia rzeczy \u2013 wyrwaniem przedmiotu z jego utylitarnego u\u015bpienia, by pozwoli\u0107 mu po raz pierwszy w pe\u0142ni \u201eby\u0107\u201d. Ten proces splata si\u0119 z Benjaminowsk\u0105 figur\u0105 zbieracza, kt\u00f3ry w odpadkach wsp\u00f3\u0142czesno\u015bci ocala jednostkowe historie przed zapomnieniem, oraz z etyk\u0105 spotkania Emmanuela Levinasa, gdzie tw\u00f3rca szanuje \u201etwarz\u201d przedmiotu \u2013 jego rdz\u0119, p\u0119kni\u0119cia i miniony czas.
Zaproszeni arty\u015bci realizuj\u0105 te idee poprzez r\u00f3\u017cnorodne strategie, tworz\u0105c wielog\u0142osow\u0105 narracj\u0119. Katarzyna Depta-Garapich buduje rze\u017abiarskie asambla\u017ce, w kt\u00f3rych to, co organiczne, przenika si\u0119 z syntetycznym w poszukiwaniu pierwotnej formy. Patrycja Pi\u0119tka w swoich obrazach i obiektach wyznacza mityczne \u201ecentrum \u015bwiata\u201d, czyni\u0105c z drobnych fragment\u00f3w codzienno\u015bci wsp\u00f3\u0142czesne totemy. Edyta Olszewska, operuj\u0105c tkank\u0105 tekstyln\u0105, uprawia archeologi\u0119 pami\u0119ci, blisk\u0105 Kantorowskiemu przywi\u0105zaniu do materii nios\u0105cej \u015blady \u017cycia, podczas gdy \u0141ukasz Surowiec, jako brikoler spo\u0142eczny, nadaje wag\u0119 temu, co wykluczone. Mateusz Oko\u0144ski dope\u0142nia t\u0119 wizj\u0119, \u0142\u0105cz\u0105c w swoich realizacjach historyczny detal ze wsp\u00f3\u0142czesnym znaleziskiem. Wiktoria Kieniksman i Joanna Sitarz, w duchu Benjaminowskiego zbieracza, tropi\u0105 marginalne estetyki codzienno\u015bci, nadaj\u0105c znalezionym fragmentom rzeczywisto\u015bci rang\u0119 mitycznych artefakt\u00f3w. Piotr Bujak realizuje strategi\u0119 brikola\u017cu krytycznego, w kt\u00f3rym \u201ebiedne\u201d i \u201eniepotrzebne\u201d obiekty staj\u0105 si\u0119 narz\u0119dziem dekonstrukcji dominuj\u0105cych system\u00f3w w\u0142adzy i kapita\u0142u, podczas gdy Ewa Kawecka konstruuje schronienie przed przebod\u017acowaniem i nadmiarem, stref\u0119, medytacji w stanie alarmu, zachecaj\u0105c do samodzielnego zadawania pyta\u0144 i dzia\u0142ania bez instrukcji. Bartosz Kokosi\u0144ski dokonuje autopsji samego obrazu, brikoluj\u0105c jego materialne warstwy w akcie buntu przeciwko malarskiej iluzji, co znajduje dope\u0142nienie w pracach Tomka Barana, gdzie konstrukcyjna surowo\u015b\u0107 spotyka si\u0119 z Kantorowskim wyczuleniem na \u201eprzedmiot najni\u017cszej rangi\u201d, ogo\u0142ocony z funkcji, a przez to w pe\u0142ni obecny.<\/p>

Razem tworz\u0105 przestrze\u0144, w kt\u00f3rej brikola\u017c i asambla\u017c przestaj\u0105 by\u0107 tylko technikami, a staj\u0105 si\u0119 lekcj\u0105 pokory wobec \u015bwiata i dowodem na to, \u017ce akt tworzenia jest zawsze aktem ponownego stwarzania rzeczywisto\u015bci z element\u00f3w dost\u0119pnych, gotowych do u\u017cycia.<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Tomek Baran, Piotr Bujak, Martyna Czech, Katarzyna Depta-Garapich, Ewa Kawecka, Wiktoria Kieniksman, Bartosz Kokosi\u0144ski, Natalia Kopytko, Mateusz Oko\u0144ski, Edyta Olszewska, Patrycja Pi\u0119tka, Joanna Sitarz, \u0141ukasz Surowiec, Szybalsky „Brikolerzy. Architekci resztek Zesp\u00f3\u0142 kuratorski: Ma\u0142gorzata Go\u0142\u0119biewska, Katarzyna Mierzwi\u0144skaAran\u017cacja: \u0141ukasz Surowiec 24 kwietnia – 29 maja, 2026 Wernisa\u017c: 24 kwietnia 2026, 17:30 Godziny otwarcia:25.04-26.04 (sobota-niedziela): 12:00 – 18:0027.04-30.04 (poniedzia\u0142ek-czwartek): 10:00 – 18:00po 3.05 (poniedzia\u0142ek – pi\u0105tek) 9:00 – 17:00 Wystawa jest cz\u0119\u015bci\u0105 Programu G\u0142\u00f3wnego Cracow Art Week\u00a0KRAKERS\u00a02026: \u0141OWCY, ZBIERACZE, PRAKTYCY PRZYSZ\u0141O\u015aCI Wystawa czerpie inspiracj\u0119 z antropologii strukturalnej Claude\u2019a L\u00e9vi-Straussa oraz mitycznych poszukiwa\u0144 Mircei Eliadego. Centralnym poj\u0119ciem ekspozycji jest brikola\u017c \u2013 umiej\u0119tno\u015b\u0107 tworzenia z tego, co \u201ezawsze pod r\u0119k\u0105\u201d, z ograniczonego zasobu narz\u0119dzi i materia\u0142\u00f3w, kt\u00f3re zyskuj\u0105 nowe, nieoczekiwane przeznaczenie. Strategia ta nierozerwalnie \u0142\u0105czy si\u0119 z tradycj\u0105 asambla\u017cu, w kt\u00f3rym przestrzenne zestawienia przedmiot\u00f3w tworz\u0105 nowe, metaforyczne ca\u0142o\u015bci. Wsp\u00f3\u0142czesno\u015b\u0107 jest to\u017csama z nadmiarem. Otaczaj\u0105ca nas mnogo\u015b\u0107 przedmiot\u00f3w, informacji i obraz\u00f3w stawia ka\u017cdego przed wyzwaniem odnalezienia sensu w nat\u0142oku bod\u017ac\u00f3w i parali\u017cuj\u0105cego zm\u0119czenia. Wycie\u0144czeni przymusem bycia coraz lepszymi, stawania si\u0119 bardziej atrakcyjnymi, konsumowania i produkowania wi\u0119cej, p\u0142acimy wysok\u0105 cen\u0119: psychiczn\u0105 niestabilno\u015b\u0107, krytyczne zu\u017cycie zasob\u00f3w i materialne niezadowolenie. W\u0119druj\u0105c po pla\u017cach pe\u0142nych \u015bmieci, na horyzoncie widzimy sztucznie usypane g\u00f3ry przedmiot\u00f3w niepotrzebnych, niechcianych i przyt\u0142aczaj\u0105cych. Wystawa jest pr\u00f3b\u0105 odpowiedzi na to wyzwanie, czerpi\u0105c\u0105 inspiracj\u0119 z antropologii strukturalnej Claude\u2019a L\u00e9vi-Straussa oraz mitycznych poszukiwa\u0144 Mircei Eliadego. Centralnym poj\u0119ciem ekspozycji jest brikola\u017c \u2013 umiej\u0119tno\u015b\u0107 tworzenia z tego, co \u201ezawsze pod r\u0119k\u0105\u201d, z ograniczonego zasobu narz\u0119dzi i materia\u0142\u00f3w, kt\u00f3re zyskuj\u0105 nowe, nieoczekiwane przeznaczenie. Strategia ta nierozerwalnie \u0142\u0105czy si\u0119 z tradycj\u0105 asambla\u017cu, w kt\u00f3rym przestrzenne zestawienia przedmiot\u00f3w tworz\u0105 nowe, metaforyczne ca\u0142o\u015bci. Brikola\u017c znajduje swoje najg\u0142\u0119bsze echo w tw\u00f3rczo\u015bci Tadeusza Kantora i jego koncepcji \u201erealizmu najni\u017cszej rangi\u201d. Kantor, podobnie jak dzisiejsi brikolerzy, nobilitowa\u0142 przedmioty \u201ebiedne\u201d, zu\u017cyte i wyrzucone na \u015bmietnik historii, widz\u0105c w nich najczystszy no\u015bnik pami\u0119ci i emocji. Arty\u015bci bior\u0105cy udzia\u0142 w wystawie od wielu lat u\u017cywaj\u0105 strategii brikola\u017cu. Ka\u017cdy z nich, w duchu Eliadowskiej reaktualizacji sacrum, przekszta\u0142ca banalne obiekty w dzie\u0142a o zupe\u0142nie nowym znaczeniu. Poprzez asambla\u017cowe \u0142\u0105czenie element\u00f3w nawi\u0105zuj\u0105 do Kantorowskich \u201eopakowa\u0144\u201d i ambala\u017cy, gdzie przedmiot nie jest tylko martw\u0105 natur\u0105, lecz aktorem bior\u0105cym udzia\u0142 w mitycznym wydarzeniu. Znajomo\u015b\u0107 mitu, o kt\u00f3rej pisa\u0142 Eliade w Aspektach mitu, daje klucz do tajemnicy pochodzenia rzeczy, co pozwala arty\u015bcie na ponowne kreowanie \u015bwiata i nadanie mu \u0142adu. Filozoficzny fundament wystawy rozpi\u0119ty jest mi\u0119dzy ontologi\u0105 a etyk\u0105. W duchu my\u015bli Martina Heideggera brikola\u017c staje si\u0119 aktem przebudzenia rzeczy \u2013 wyrwaniem przedmiotu z jego utylitarnego u\u015bpienia, by pozwoli\u0107 mu po raz pierwszy w pe\u0142ni \u201eby\u0107\u201d. Ten proces splata si\u0119 z Benjaminowsk\u0105 figur\u0105 zbieracza, kt\u00f3ry w odpadkach wsp\u00f3\u0142czesno\u015bci ocala jednostkowe historie przed zapomnieniem, oraz z etyk\u0105 spotkania Emmanuela Levinasa, gdzie tw\u00f3rca szanuje \u201etwarz\u201d przedmiotu \u2013 jego rdz\u0119, p\u0119kni\u0119cia i miniony czas. Zaproszeni arty\u015bci realizuj\u0105 te idee poprzez r\u00f3\u017cnorodne strategie, tworz\u0105c wielog\u0142osow\u0105 narracj\u0119. Katarzyna Depta-Garapich buduje rze\u017abiarskie asambla\u017ce, w kt\u00f3rych to, co organiczne, przenika si\u0119 z syntetycznym w poszukiwaniu pierwotnej formy. Patrycja Pi\u0119tka w swoich obrazach i obiektach wyznacza mityczne \u201ecentrum \u015bwiata\u201d, czyni\u0105c z drobnych fragment\u00f3w codzienno\u015bci wsp\u00f3\u0142czesne totemy. Edyta Olszewska, operuj\u0105c tkank\u0105 tekstyln\u0105, uprawia archeologi\u0119 pami\u0119ci, blisk\u0105 Kantorowskiemu przywi\u0105zaniu do materii nios\u0105cej \u015blady \u017cycia, podczas gdy \u0141ukasz Surowiec, jako brikoler spo\u0142eczny, nadaje wag\u0119 temu, co wykluczone. Mateusz Oko\u0144ski dope\u0142nia t\u0119 wizj\u0119, \u0142\u0105cz\u0105c w swoich realizacjach historyczny detal ze wsp\u00f3\u0142czesnym znaleziskiem. Wiktoria Kieniksman i Joanna Sitarz, w duchu Benjaminowskiego zbieracza, tropi\u0105 marginalne estetyki codzienno\u015bci, nadaj\u0105c znalezionym fragmentom rzeczywisto\u015bci rang\u0119 mitycznych artefakt\u00f3w. Piotr Bujak realizuje strategi\u0119 brikola\u017cu krytycznego, w kt\u00f3rym \u201ebiedne\u201d i \u201eniepotrzebne\u201d obiekty staj\u0105 si\u0119 narz\u0119dziem dekonstrukcji dominuj\u0105cych system\u00f3w w\u0142adzy i kapita\u0142u, podczas gdy Ewa Kawecka konstruuje schronienie przed przebod\u017acowaniem i nadmiarem, stref\u0119, medytacji w stanie alarmu, zachecaj\u0105c do samodzielnego zadawania pyta\u0144 i dzia\u0142ania bez instrukcji. Bartosz Kokosi\u0144ski dokonuje autopsji samego obrazu, brikoluj\u0105c jego materialne warstwy w akcie buntu przeciwko malarskiej iluzji, co znajduje dope\u0142nienie w pracach Tomka Barana, gdzie konstrukcyjna surowo\u015b\u0107 spotyka si\u0119 z Kantorowskim wyczuleniem na \u201eprzedmiot najni\u017cszej rangi\u201d, ogo\u0142ocony z funkcji, a przez to w pe\u0142ni obecny.Razem tworz\u0105 przestrze\u0144, w kt\u00f3rej brikola\u017c i asambla\u017c przestaj\u0105 by\u0107 tylko technikami, a staj\u0105 si\u0119 lekcj\u0105 pokory wobec \u015bwiata i dowodem na to, \u017ce akt tworzenia jest zawsze aktem ponownego stwarzania rzeczywisto\u015bci z element\u00f3w dost\u0119pnych, gotowych do u\u017cycia. Tomek Baran, Piotr Bujak, Martyna Czech, Katarzyna Depta-Garapich, Ewa Kawecka, Wiktoria Kieniksman, Bartosz Kokosi\u0144ski, Natalia Kopytko, Mateusz Oko\u0144ski, Edyta Olszewska, Patrycja Pi\u0119tka, Joanna Sitarz, \u0141ukasz Surowiec, Szybalsky „Brikolerzy. Architekci resztek Zesp\u00f3\u0142 kuratorski: Ma\u0142gorzata Go\u0142\u0119biewska, Katarzyna Mierzwi\u0144skaAran\u017cacja: \u0141ukasz Surowiec 24 kwietnia – 29 maja, 2026 Wernisa\u017c: 24 kwietnia 2026, 17:30 Godziny otwarcia:25.04-26.04 (sobota-niedziela): 12:00 – 18:0027.04-30.04 (poniedzia\u0142ek-czwartek): 10:00 – 18:00po 3.05 (poniedzia\u0142ek – pi\u0105tek) 9:00 – 17:00 Wystawa jest cz\u0119\u015bci\u0105 Programu G\u0142\u00f3wnego Cracow Art Week\u00a0KRAKERS\u00a02026: \u0141OWCY, ZBIERACZE, PRAKTYCY PRZYSZ\u0141O\u015aCI Wystawa czerpie inspiracj\u0119 z antropologii strukturalnej Claude\u2019a L\u00e9vi-Straussa oraz mitycznych poszukiwa\u0144 Mircei Eliadego. Centralnym poj\u0119ciem ekspozycji jest brikola\u017c \u2013 umiej\u0119tno\u015b\u0107 tworzenia z tego, co \u201ezawsze pod r\u0119k\u0105\u201d, z ograniczonego zasobu narz\u0119dzi i materia\u0142\u00f3w, kt\u00f3re zyskuj\u0105 nowe, nieoczekiwane przeznaczenie. Strategia ta nierozerwalnie \u0142\u0105czy si\u0119 z tradycj\u0105 asambla\u017cu, w kt\u00f3rym przestrzenne zestawienia przedmiot\u00f3w tworz\u0105 nowe, metaforyczne ca\u0142o\u015bci. Wsp\u00f3\u0142czesno\u015b\u0107 jest to\u017csama z nadmiarem. Otaczaj\u0105ca nas mnogo\u015b\u0107 przedmiot\u00f3w, informacji i obraz\u00f3w stawia ka\u017cdego przed wyzwaniem odnalezienia sensu w nat\u0142oku bod\u017ac\u00f3w i parali\u017cuj\u0105cego zm\u0119czenia. Wycie\u0144czeni przymusem bycia coraz lepszymi, stawania si\u0119 bardziej atrakcyjnymi, konsumowania i produkowania wi\u0119cej, p\u0142acimy wysok\u0105 cen\u0119: psychiczn\u0105 niestabilno\u015b\u0107, krytyczne zu\u017cycie zasob\u00f3w i materialne niezadowolenie. W\u0119druj\u0105c po pla\u017cach pe\u0142nych \u015bmieci, na horyzoncie widzimy sztucznie usypane g\u00f3ry przedmiot\u00f3w niepotrzebnych, niechcianych i przyt\u0142aczaj\u0105cych. Wystawa jest pr\u00f3b\u0105 odpowiedzi na to wyzwanie, czerpi\u0105c\u0105 inspiracj\u0119 z antropologii strukturalnej Claude\u2019a L\u00e9vi-Straussa oraz mitycznych poszukiwa\u0144 Mircei Eliadego. Centralnym poj\u0119ciem ekspozycji jest brikola\u017c \u2013 umiej\u0119tno\u015b\u0107 tworzenia z tego, co \u201ezawsze pod r\u0119k\u0105\u201d, z ograniczonego zasobu narz\u0119dzi i materia\u0142\u00f3w, kt\u00f3re zyskuj\u0105 nowe, nieoczekiwane przeznaczenie. Strategia ta nierozerwalnie \u0142\u0105czy si\u0119 z tradycj\u0105 asambla\u017cu, w kt\u00f3rym przestrzenne zestawienia przedmiot\u00f3w tworz\u0105 nowe, metaforyczne ca\u0142o\u015bci. Brikola\u017c znajduje swoje najg\u0142\u0119bsze echo w tw\u00f3rczo\u015bci Tadeusza Kantora i jego koncepcji \u201erealizmu najni\u017cszej rangi\u201d. Kantor, podobnie jak dzisiejsi brikolerzy, nobilitowa\u0142 przedmioty \u201ebiedne\u201d, zu\u017cyte i wyrzucone na \u015bmietnik historii, widz\u0105c w nich najczystszy no\u015bnik pami\u0119ci i emocji.Arty\u015bci bior\u0105cy udzia\u0142 w wystawie od wielu lat u\u017cywaj\u0105 strategii brikola\u017cu. Ka\u017cdy z nich, w duchu Eliadowskiej reaktualizacji sacrum, przekszta\u0142ca banalne obiekty w dzie\u0142a o zupe\u0142nie<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":3640,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"elementor_header_footer","format":"standard","meta":{"_gspb_post_css":"","_vp_format_video_url":"","_vp_image_focal_point":[],"footnotes":""},"categories":[38,22,39],"tags":[],"class_list":["post-5121","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-38","category-aktualne-wystawy","category-wystawy"],"rttpg_featured_image_url":{"full":["https:\/\/nova.art.pl\/pl\/wp-content\/uploads\/sites\/3\/2025\/04\/BANER-NBSC-fb.jpg",1920,1080,false],"landscape":["https:\/\/nova.art.pl\/pl\/wp-content\/uploads\/sites\/3\/2025\/04\/BANER-NBSC-fb.jpg",1920,1080,false],"portraits":["https:\/\/nova.art.pl\/pl\/wp-content\/uploads\/sites\/3\/2025\/04\/BANER-NBSC-fb.jpg",1920,1080,false],"thumbnail":["https:\/\/nova.art.pl\/pl\/wp-content\/uploads\/sites\/3\/2025\/04\/BANER-NBSC-fb-150x150.jpg",150,150,true],"medium":["https:\/\/nova.art.pl\/pl\/wp-content\/uploads\/sites\/3\/2025\/04\/BANER-NBSC-fb-300x169.jpg",300,169,true],"large":["https:\/\/nova.art.pl\/pl\/wp-content\/uploads\/sites\/3\/2025\/04\/BANER-NBSC-fb-1024x576.jpg",1024,576,true],"1536x1536":["https:\/\/nova.art.pl\/pl\/wp-content\/uploads\/sites\/3\/2025\/04\/BANER-NBSC-fb-1536x864.jpg",1536,864,true],"2048x2048":["https:\/\/nova.art.pl\/pl\/wp-content\/uploads\/sites\/3\/2025\/04\/BANER-NBSC-fb.jpg",1920,1080,false],"smart-post-landscape":["https:\/\/nova.art.pl\/pl\/wp-content\/uploads\/sites\/3\/2025\/04\/BANER-NBSC-fb.jpg",870,489,false],"smart-post-portrait":["https:\/\/nova.art.pl\/pl\/wp-content\/uploads\/sites\/3\/2025\/04\/BANER-NBSC-fb.jpg",600,338,false],"vp_sm":["https:\/\/nova.art.pl\/pl\/wp-content\/uploads\/sites\/3\/2025\/04\/BANER-NBSC-fb-500x281.jpg",500,281,true],"vp_md":["https:\/\/nova.art.pl\/pl\/wp-content\/uploads\/sites\/3\/2025\/04\/BANER-NBSC-fb-800x450.jpg",800,450,true],"vp_lg":["https:\/\/nova.art.pl\/pl\/wp-content\/uploads\/sites\/3\/2025\/04\/BANER-NBSC-fb-1280x720.jpg",1280,720,true],"vp_xl":["https:\/\/nova.art.pl\/pl\/wp-content\/uploads\/sites\/3\/2025\/04\/BANER-NBSC-fb.jpg",1920,1080,false],"vp_sm_popup":["https:\/\/nova.art.pl\/pl\/wp-content\/uploads\/sites\/3\/2025\/04\/BANER-NBSC-fb-500x281.jpg",500,281,true],"vp_md_popup":["https:\/\/nova.art.pl\/pl\/wp-content\/uploads\/sites\/3\/2025\/04\/BANER-NBSC-fb-800x450.jpg",800,450,true],"vp_xl_popup":["https:\/\/nova.art.pl\/pl\/wp-content\/uploads\/sites\/3\/2025\/04\/BANER-NBSC-fb.jpg",1920,1080,false]},"rttpg_author":{"display_name":"Arek","author_link":"https:\/\/nova.art.pl\/pl\/author\/admin\/"},"rttpg_comment":0,"rttpg_category":"2026<\/a> aktualne wystawy<\/a> wystawy<\/a>","rttpg_excerpt":"Tomek Baran, Piotr Bujak, Martyna Czech, Katarzyna Depta-Garapich, Ewa Kawecka, Wiktoria Kieniksman, Bartosz Kokosi\u0144ski, Natalia Kopytko, Mateusz Oko\u0144ski, Edyta Olszewska, Patrycja Pi\u0119tka, Joanna Sitarz, \u0141ukasz Surowiec, Szybalsky „Brikolerzy. Architekci resztek Zesp\u00f3\u0142 kuratorski: Ma\u0142gorzata Go\u0142\u0119biewska, Katarzyna Mierzwi\u0144skaAran\u017cacja: \u0141ukasz Surowiec 24 kwietnia – 29 maja, 2026 Wernisa\u017c: 24 kwietnia 2026, 17:30 Godziny otwarcia:25.04-26.04 (sobota-niedziela): 12:00 – 18:0027.04-30.04…","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/nova.art.pl\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5121","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/nova.art.pl\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/nova.art.pl\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/nova.art.pl\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/nova.art.pl\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5121"}],"version-history":[{"count":13,"href":"https:\/\/nova.art.pl\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5121\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5146,"href":"https:\/\/nova.art.pl\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5121\/revisions\/5146"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/nova.art.pl\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/3640"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/nova.art.pl\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5121"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/nova.art.pl\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5121"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/nova.art.pl\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5121"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}