{"id":3148,"date":"2010-11-24T17:18:36","date_gmt":"2010-11-24T16:18:36","guid":{"rendered":"https:\/\/nova.art.pl\/pl\/?p=3148"},"modified":"2024-11-24T17:23:59","modified_gmt":"2024-11-24T16:23:59","slug":"pobudliwosc-redmateusz-sadowski","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/nova.art.pl\/pl\/pobudliwosc-redmateusz-sadowski\/","title":{"rendered":"Pobudliwo\u015b\u0107 | RED>MATEUSZ SADOWSKI"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a><\/p>\n\t\t

\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t
<\/div>\n\t\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t
<\/div>\n\t\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t

Pobudliwo\u015b\u0107<\/h2>\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t

RED>MATEUSZ SADOWSKI<\/h2>\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/section>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/section>\n\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\n\t\t\t\t\t\t<\/span>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t
Czas trwania<\/strong><\/h6>

2009-11-27 – 2010-01-10<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t

\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t
Otwarcie wystawy<\/strong><\/h6>

\u00a0<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t

\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t
Godziny zwiedzania<\/strong><\/h6>\n

Poniedzia\u0142ek \u2013 pi\u0105tek: 10:00 \u2013 18:00<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t

\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\n\t\t\t\t\t\t<\/span>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t
O wystawie<\/strong><\/h6>

Pobudliwo\u015b\u0107<\/strong>
Artysta:<\/strong> RED>MATEUSZ SADOWSKI
Kurator:<\/strong> Micha\u0142 Lasota<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t

\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

Pobudliwo\u015b\u0107 z definicji to zdolno\u015b\u0107 do reakcji na bod\u017ace, kt\u00f3re najcz\u0119\u015bciej zwi\u0105zane s\u0105 z warunkami \u015brodowiska zewn\u0119trznego.
Spos\u00f3b w jaki zagadnienie pobudliwo\u015bci bada Mateusz Sadowski jest do\u015b\u0107 specyficzny. Proces zaczyna si\u0119 od eksplorowania tematu na pod\u0142o\u017cu bardzo osobistym. Efektem ko\u0144cowym s\u0105 jednak fotografie i wideo, stwarzaj\u0105ce wra\u017cenie ch\u0142odnych, neutralnych, wr\u0119cz badawczych zapis\u00f3w. W rzeczywisto\u015bci okazuje si\u0119, \u017ce zar\u00f3wno intymno\u015b\u0107, jak i skonstruowany formalnie obiektywizm, s\u0105 jedynie elementami maj\u0105cymi zbudowa\u0107 pewn\u0105 sytuacj\u0119, swojego rodzaju zasadzk\u0119 na widza.
Prawdziwe studium nad tytu\u0142ow\u0105 pobudliwo\u015bci\u0105 przeprowadza Sadowski na samym obserwatorze. Wci\u0105ga go w gr\u0119, w kt\u00f3rej poszczeg\u00f3lne prace staj\u0105 si\u0119 bod\u017acami prowokuj\u0105cymi do tworzenia w\u0142asnego, nie zewn\u0119trznego a raczej wewn\u0119trznego, \u015brodowiska. Obrazy, jakie kreuje Sadowski, maj\u0105 dzia\u0142a\u0107, jak dobrze skonstruowana pu\u0142apka, z kt\u00f3rej widz, je\u015bli da si\u0119 z\u0142apa\u0107, wyjdzie bogatszy o doznanie. Idzie zatem bardziej o sensualne odczucie ca\u0142o\u015bci ni\u017c przenikni\u0119cie jej rozumem.
Sadowski operuje zagadnieniami do\u015b\u0107 powszechnie poruszanymi w dzisiejszej kulturze; obraz przyrody kreowany przez wsp\u00f3\u0142czesnego cz\u0142owieka, jego stosunek do natury, niemo\u017cliwy dialog pomi\u0119dzy dzikim i cywilizowanym, cielesno\u015b\u0107, seksualno\u015b\u0107. Erotyzm nie jest jednak opisany za pomoc\u0105 kulturowo ustalonych kanon\u00f3w. Jest raczej pierwotnym wyobra\u017ceniem tego poj\u0119cia. Problemy te s\u0105 jednak widzowi nie tyle dane, co podrzucone jako tropy. Rodz\u0105 si\u0119 pod nask\u00f3rkiem, zanim pomy\u015bli je ja\u017a\u0144.
Ostatecznie cel prac Mateusza spe\u0142nia si\u0119, kiedy widz przegl\u0105da si\u0119 w ich powierzchni jak w lustrze. Przedstawienia przyrody s\u0105 tylko narz\u0119dziem do zbudowania odczucia natury, nie tyle w sensie og\u00f3lnym, co natury cz\u0142owieka. Pomimo deklarowanej przez artyst\u0119 autobiograficzno\u015bci obrazu, odbiorca ma wra\u017cenie, \u017ce film m\u00f3wi o nim samym.<\/p>

Anna Miczko<\/p>

Mateusz Sadowski<\/h6>

ur. 1984 w Szczecinku
Zajmuje si\u0119 fotografi\u0105, wideo i instalacj\u0105. Od 2005 roku studiuje na kierunku Intermedia w Akademii Sztuk Pieknych w Poznaniu. Autor wystaw solowych (Galeria ON, Pozna\u0144; Galeria Stereo, Pozna\u0144). Bra\u0142 udzia\u0142 m.in.: Videonale 12 (Bonn, Niemcy, 2009), Samsung Art Master (2008), Mediations Biennale (Pozna\u0144, 2008). Wsp\u00f3\u0142pracuje z Galeri\u0105 Stereo z Poznania.<\/p>

RECENZJA WYSTAWY\/ SPLOT GRUDZIE\u0143 2009<\/p>

Tajemny punkt krwi \u2013 niepok\u00f3j…<\/p>

Otwarta pod koniec listopada w Galerii Nova wystawa Mateusza Sadowskiego \u201ePobudliwo\u015b\u0107\u201d jest pierwsz\u0105 prezentacj\u0105 tw\u00f3rczo\u015bci tego m\u0142odego artysty w Krakowie. Kilka spo\u015br\u00f3d prezentowanych na niej prac znalaz\u0142o si\u0119 tak\u017ce na wystawie \u201ePobudliwo\u015b\u0107\u201d (Galeria Stereo, Pozna\u0144). Nie oznacza to jednak, \u017ce wcze\u015bniejsza wystawa naprowadza nas na interpretacyjny trop, jak rozumie\u0107 tytu\u0142ow\u0105 \u201ePobudliwo\u015b\u0107\u201d. Prace Sadowskiego s\u0105 bowiem zaskakuj\u0105cym melan\u017cem sugestii, metafor i mo\u017cliwych sens\u00f3w, co sprawia, \u017ce odbiorca mo\u017ce w dowolny spos\u00f3b uk\u0142ada\u0107 elementy wystawy, kreuj\u0105c z nich w\u0142asn\u0105, unikatow\u0105 opowie\u015b\u0107.<\/p>

Stan podgor\u0105czkowy
Wystawa sk\u0142ada si\u0119 z czterech instalacji wideo i jednego zdj\u0119cia, kt\u00f3re zosta\u0142y rozmieszczone w trzech salach galerii. Ka\u017cda z sal stanowi rodzaj \u201eods\u0142ony\u201d poruszanej przez artyst\u0119 problematyki. W pierwszej sali znajduje si\u0119 wideo G\u0119sia sk\u00f3rka oraz obraz Dziad. G\u0119sia sk\u00f3rka przedstawia fragment m\u0119skiego cia\u0142a (ramienia i torsu) w tak du\u017cym zbli\u017ceniu, \u017ce jeste\u015bmy w stanie zobaczy\u0107 g\u0119si\u0105 sk\u00f3rk\u0119, jaka powstaje na bladej sk\u00f3rze. Kamera powoli przesuwa si\u0119 po ciele, a sk\u00f3ra je\u017cy si\u0119 z zimna. W oddali majacz\u0105 zielone kszta\u0142ty, co sugeruje, \u017ce filmowany stoi na dworze. Mo\u017cemy dok\u0142adnie zaobserwowa\u0107 faluj\u0105cy ruch sk\u00f3ry, co nas samych mo\u017ce przyprawi\u0107 odruchowo o dreszcze. Na \u015bcianie obok wisi zdj\u0119cie Dziad, przedstawiaj\u0105ce, znanego wi\u0119kszo\u015bci z nas jedynie z literatury, chocho\u0142a. Mo\u017ce dlatego przypomina on raczej w\u0142a\u015bnie spersonifikowane postaci dramat\u00f3w Wyspia\u0144skiego ni\u017c zwyczajowe ochronki ze s\u0142omy. Przedstawiony dziad ma bowiem wyra\u017anie ludzki kszta\u0142t, co wi\u0119cej, zosta\u0142 ubrany w niebiesk\u0105 koszul\u0119, kojarz\u0105c\u0105 si\u0119 jednoznacznie z prac\u0105 w biurze. Warto doda\u0107, \u017ce dziad jest zbudowany z ost\u00f3w. W ten prosty spos\u00f3b ze zwyk\u0142ego chocho\u0142a otrzymali\u015bmy zupe\u0142nie now\u0105 jako\u015b\u0107: przedziwn\u0105 kolczast\u0105 posta\u0107 w biurowej koszuli. Nie trzeba daleko szuka\u0107, \u017ceby znale\u017a\u0107 jej fizyczne odpowiedniki w szarej codzienno\u015bci: wystarczy wej\u015b\u0107 na poczt\u0119 albo do banku, a tam ju\u017c na nas czekaj\u0105 takie nerwowe chocho\u0142y, naje\u017cone w sobie i z\u017carte przez stres. Mo\u017cemy je zobaczy\u0107 tak\u017ce na ulicy\u2026 albo w lustrze. Strach pomy\u015ble\u0107. W\u0142os si\u0119 na g\u0142owie je\u017cy. Ciarki biegn\u0105 po placach. G\u0119sia sk\u00f3rka\u2026 Niczym lekarze, poprzez ci\u0105g skojarze\u0144 jeste\u015bmy naprowadzeni na pierwszy znak pobudliwo\u015bci: stan podgor\u0105czkowy. Symptomy? Rozdra\u017cnienie i majaczenia, chorobliwe obrazy migaj\u0105ce przed oczami.<\/p>

Majaczenia
Skoro Dziad i G\u0119sia sk\u00f3rka s\u0105 swoist\u0105 zapowiedzi\u0105 choroby, instalacja znajduj\u0105ca si\u0119 w kolejnej sali przedstawia ju\u017c jej zaawansowane stadium. Sk\u0142ada si\u0119 z dw\u00f3ch wideo, kt\u00f3re by\u0142y ju\u017c prezentowane na wystawie \u201ePo\u017car\u201d. Pierwszy film przedstawia papierowy las malutkich choinek. Kamera nerwowo b\u0142\u0105dzi pomi\u0119dzy bia\u0142ymi wycinankami, a ca\u0142o\u015bci towarzyszy niespokojna, mantryczna muzyka, kt\u00f3ra wprowadza widza w rodzaj transu. Na skutek zapatrzenia w \u201ezimowy\u201d krajobraz mo\u017cemy mie\u0107 wra\u017cenie, \u017ce to my przemykamy si\u0119 pomi\u0119dzy choinkami, biegniemy zb\u0142\u0105kani przez las. Jak w z\u0142ym \u015bnie uciekamy przed nieokre\u015blonym zagro\u017ceniem lub szukamy drogi do wyj\u015bcia, kt\u00f3rej jednak nigdy nie znajdujemy. Stylistyka filmu kojarzy\u0107 si\u0119 mo\u017ce z prymitywnymi bajkami dla dzieci, kt\u00f3re kiedy\u015b by\u0142y wy\u015bwietlane w telewizji na dobranoc. W ten spos\u00f3b projekcja sta\u0107 si\u0119 mo\u017ce wizualizacj\u0105 chorobliwego wspomnienia z dzieci\u0144stwa. Ekran, na kt\u00f3rym jest wy\u015bwietlane wideo, jest ukryty w przemy\u015blnej, styropianowej konstrukcji, tworz\u0105cej rodzaj kopczyka z wizjerem, przez kt\u00f3ry nale\u017cy ogl\u0105da\u0107 film. Jest to oryginalne dope\u0142nienie narracji, kt\u00f3re zmusza widza do pe\u0142nego zetkni\u0119cia si\u0119 z nietrwa\u0142o\u015bci\u0105 i krucho\u015bci\u0105 materia\u0142u, jakim jest styropian. Tu\u017c obok znajduje si\u0119 nast\u0119pna projekcja, na kt\u00f3rej zn\u00f3w wida\u0107 bia\u0142e choineczki na styropianie. Tym razem jednak \u201elas\u201d p\u0142onie: papierowe wycinanki s\u0105 powoli trawione przez ogie\u0144. Ca\u0142o\u015b\u0107 jest ukazana w zwolnionym tempie: ogie\u0144 spokojnie, ale nieub\u0142aganie z\u017cera papier; obraz drga przez unosz\u0105cy si\u0119 w powietrzu \u017car, w kt\u00f3rym wiruj\u0105 jeszcze j\u0119zyki ognia. Im d\u0142u\u017cej patrzymy w ogie\u0144, tym bardziej traci on dla nas sw\u00f3j realny, fizyczny wymiar, staj\u0105c si\u0119 abstrakcyjn\u0105 gr\u0105 \u015bwiate\u0142 i cieni, wci\u0105gaj\u0105c\u0105 po\u017cog\u0105, kt\u00f3ra wch\u0142ania nasze my\u015bli. Jest w tym obrazie co\u015b katastroficznego. Spalone wycinanki, banalny symbol, kt\u00f3ry mo\u017cna dopasowa\u0107 do wielu znacze\u0144, staje si\u0119 rodzajem z\u0142ej wr\u00f3\u017cby. Z czymkolwiek bowiem kojarzy\u0107 mog\u0142y si\u0119 drzewka, zosta\u0142y one bezpowrotnie spalone. Symbole zamieni\u0142y si\u0119 w proch. Z reszt\u0105, jakie by\u0142y to symbole? Papierowe. Nietrwa\u0142e. \u0141atwopalne: dzi\u015b s\u0105, jutro ich nie ma. Mo\u017ce w\u0142a\u015bnie dlatego p\u0142on\u0105: z prochu powsta\u0142e\u015b, w proch si\u0119 obr\u00f3cisz. Tak oto gor\u0105czkowe majaki zamieni\u0142y si\u0119 w ponure proroctwo. Mo\u017cna jednak spojrze\u0107 na instalacje z innej strony: trudno powiedzie\u0107, \u017ceby motyw wycinanki by\u0142 \u201e katastroficznym dokumentem\u201d. To w ko\u0144cu wycinanka, przedstawiaj\u0105ca proste drzewko \u2013 dziecinn\u0105 choink\u0119. W pewnym sensie projekcje, dzi\u0119ki swojej prostodusznej stylistyce, mog\u0105 wydawa\u0107 si\u0119 zabawne i \u017cartobliwe\u2026 oczywi\u015bcie do czasu. Im d\u0142u\u017cej wpatrujemy si\u0119 w drzewka, tym wi\u0119ksz\u0105 czujemy niepewno\u015b\u0107. Co kryje si\u0119 za t\u0105 senn\u0105 opowie\u015bci\u0105?<\/p>

J\u0105dro ciemno\u015bci
Ostatnie prace umiejscowione s\u0105 w \u015brodkowej sali. Paradoksalnie, cho\u0107 pomieszczenie to jest sal\u0105, od kt\u00f3rej zaczyna si\u0119 zwiedzanie wystawy, prace znajduj\u0105ce si\u0119 w niej nale\u017cy om\u00f3wi\u0107 na ko\u0144cu, poniewa\u017c stanowi\u0105 jej uwie\u0144czenie. Oczywi\u015bcie, s\u0105 te\u017c z oczywistych wzgl\u0119d\u00f3w wprowadzeniem do wystawy. Pierwsza instalacja sk\u0142ada si\u0119 z trzech, po\u0142\u0105czonych ze sob\u0105 w rz\u0119dzie nieruchomych projekcji. Ka\u017cda z nich przedstawia \u015bpi\u0105c\u0105 na \u0142\u0105ce m\u0142od\u0105 dziewczyn\u0119. Na pierwszym obrazie widzimy og\u00f3lny pejza\u017c: \u0142\u0105k\u0119, le\u017c\u0105c\u0105 w\u015br\u00f3d traw dziewczyn\u0119 i las na dalszym planie. Jest \u015brodek lata, na \u0142\u0105k\u0119 pada z\u0142ote, ciep\u0142e \u015bwiat\u0142o. Zapewne jest gor\u0105co. Kobieta le\u017cy w swobodnej pozie. Kolejna scena jest zbli\u017ceniem twarzy dziewczyny, widoczne s\u0105 teraz jej zmys\u0142owe usta, na g\u0142adk\u0105 sk\u00f3r\u0119 padaj\u0105 cienie \u017ad\u017abe\u0142 trawy. Ostatnia projekcja jest jeszcze wi\u0119kszym zbli\u017ceniem, tym razem na podbr\u00f3dek kobiety, widoczny pod takim k\u0105tem, pod jakim by\u0142by on zapewne widoczny dla jej ewentualnego towarzysza. Dope\u0142nieniem instalacji jest sam sprz\u0119t, przez kt\u00f3ry rzucane s\u0105 projekcje: g\u0142o\u015bno hucz\u0105ce, stare projektory, kt\u00f3re dzi\u0119ki otworom w obudowie zostawiaj\u0105 smugi \u015bwiat\u0142a na suficie. Nagrzane, wytwarzaj\u0105 te\u017c ciep\u0142o, co w kontek\u015bcie letnich obraz\u00f3w nie jest bez znaczenia. Sam fakt u\u017cywania staromodnych projektor\u00f3w jest z kolei uk\u0142onem w stron\u0119 przesz\u0142o\u015bci i wprowadza melancholijny nastr\u00f3j. Widz zostaje tu wci\u0105gni\u0119ty w gr\u0119 zmys\u0142\u00f3w i ulotnych nastroj\u00f3w: senno\u015bci, rozmarzenia, ale i erotycznego pobudzenia. W ten spos\u00f3b zn\u00f3w powraca do nas temat pobudliwo\u015bci, kt\u00f3ra jest przecie\u017c rozdra\u017cnieniem zmys\u0142\u00f3w. Artysta ci\u0105gle operuje motywem snu: raz jest to chorobliwy majak, innym razem senne wspomnienie lata. Mo\u017ce by\u0107 to te\u017c surrealistyczna wizja, jak w przypadku wideo Korze\u0144. Jest to jedna klatka przedstawiaj\u0105ca m\u0119\u017cczyzn\u0119 ubranego w czarny dres, kt\u00f3ry le\u017cy na ziemi. Jego nogi s\u0105 oplecione wok\u00f3\u0142 pnia drzewa, najprawdopodobniej sosny. Scena rozgrywa si\u0119 w nocy, poza ziemi\u0105, drzewem i m\u0119\u017cczyzn\u0105 widoczna jest tylko ciemno\u015b\u0107. Wszystko jest zabarwione na rudawy kolor. Nie by\u0142oby nic zaskakuj\u0105cego w tej scenie, gdyby nie fakt, \u017ce jest ona odwr\u00f3cona do g\u00f3ry nogami. Pie\u0144 znienacka sta\u0142 si\u0119 tu korzeniem cz\u0142owieka, kt\u00f3ry oplata go nogami. Obraz, dzi\u0119ki prostemu zabiegowi, sta\u0142 si\u0119 niepokoj\u0105c\u0105 wizj\u0105 niewielkiej postaci, z kt\u00f3rej wyrasta gigantyczny korze\u0144-pniak, wbijaj\u0105cy si\u0119 bezczelnie w ciemny \u201egrunt\u201d, kt\u00f3ry tak naprawd\u0119 nie jest namacaln\u0105, swojsk\u0105 ziemi\u0105, ale przera\u017caj\u0105c\u0105 pustk\u0105, tajemnicz\u0105, nienazwan\u0105 ciemno\u015bci\u0105. Tymczasem m\u0119\u017cczyzna spokojnie pali. Trudno powiedzie\u0107, co odczuwa, wpatruj\u0105c si\u0119 w otch\u0142a\u0144 \u2013 jest zakapturzony. Ch\u0142opak przypomina troch\u0119 podw\u00f3rkowego dresiarza, takiego, do kt\u00f3rego lepiej nie podchodzi\u0107 na ulicy. Gigantyczny korze\u0144 budzi jednoznaczne seksualne skojarzenia, a jego groteskowy wymiar od razu wprawia odbiorc\u0119 w rozbawienie. A wi\u0119c to jest ten nasz cz\u0142owieczy korze\u0144, nasz prapocz\u0105tek \u2013 tu zaczyna si\u0119 wszystko\u2026 A mo\u017ce wszystko si\u0119 ko\u0144czy, spadaj\u0105c w ciemn\u0105 otch\u0142a\u0144. Korze\u0144 jest prac\u0105, kt\u00f3ra zapewne najdobitniej ukazuje cechy, jakimi charakteryzuje si\u0119 sztuka Sadowskiego: dowcip miesza si\u0119 tu z powag\u0105, melancholia z brutalno\u015bci\u0105, a prostota przedstawienia w paradoksalny spos\u00f3b wywo\u0142uje lawin\u0119 skojarze\u0144 i jest przyczynkiem do refleksji na najpowa\u017cniejsze tematy.<\/p>

biografizm \u2013 strategia artysty?
Zastanawiaj\u0105c\u0105 kwesti\u0105 jest, akcentowany w tek\u015bcie wprowadzaj\u0105cym do wystawy oraz przez samego artyst\u0119, autobiograficzny aspekt prac Sadowskiego. Ma to by\u0107 specyficzna strategia artysty, kt\u00f3ry transformuje w\u0142asne doznania w symboliczne tropy, maj\u0105ce \u201eusidli\u0107\u201d odbiorc\u0119 i \u201ewzbogaci\u0107 go o doznanie\u201d. Jego prace maj\u0105 by\u0107 specyficznym lustrem, w kt\u00f3rym przegl\u0105da si\u0119 widz. Rozpatrywanie dzie\u0142 Sadowskiego pod takim k\u0105tem wydaje si\u0119 jednak do\u015b\u0107 trywialne. Tak pomy\u015blany (auto)biografizm jest bowiem cech\u0105 ka\u017cdego dzie\u0142a sztuki i \u017caden artysta od niego nie ucieknie. Do\u015b\u0107 przypomnie\u0107 s\u0142ynn\u0105 tez\u0119 Dubrovsky\u2019ego, \u017ce wszystkie teksty zapisane s\u0105 autobiografi\u0105 \u2013 nawet rachunek bankowy czy Biblia. Dzie\u0142o sztuk wizualnych tak\u017ce jest rodzajem tekstu, dlatego nieuchronnie podlega tej zasadzie.
Znacznie bardziej istotna w pracach Sadowskiego wydaje si\u0119 jego umiej\u0119tno\u015b\u0107 tworzenia narracji z prostych element\u00f3w rzeczywisto\u015bci, cz\u0119sto banalnych drobiazg\u00f3w, kt\u00f3re dzi\u0119ki artystycznej ingerencji wydobywaj\u0105 dla odbiorcy swoje drugie dno. Papierowe wycinanki, styropian, czy, jak w wystawie \u201ePo\u017car\u201d, \u017celatyna i zabawki \u2013 wszystko to, dzi\u0119ki drobnym gestom i nieznacznym przesuni\u0119ciom, zmienia sw\u00f3j status. To, co by\u0142o znane i swojskie, nagle staje si\u0119 niepokoj\u0105ce. S\u0142odkie \u017celki okazuj\u0105 si\u0119 szcz\u0119k\u0105 wampira, papierowe choineczki \u2013 pe\u0142nym mroku lasem, letnie popo\u0142udnie na \u0142\u0105ce okazuje si\u0119 nabrzmia\u0142\u0105 od erotyzmu scen\u0105. Artysta niew\u0105tpliwie potrafi \u201ezrobi\u0107 co\u015b z niczego\u201d, a jest to umiej\u0119tno\u015b\u0107 ceniona od zawsze. Sadowski jednym ruchem celuje w, jakby to powiedzia\u0142a Nelly Sachs, tajemny punkt krwi \u2013 niepok\u00f3j. Przypomina tym z\u0142o\u015bliwe dziecko, kt\u00f3re cicho podkrada si\u0119 do ciebie, aby wbi\u0107 ci szpilk\u0119 w cia\u0142o\u2026 Tak rodzi si\u0119 pobudliwo\u015b\u0107.<\/p>

(Karolina Plinta)<\/p><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t

\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\n\t\t\t\t\t\t<\/span>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\"2010<\/div>
<\/div>
<\/i><\/span>
<\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/article>
\"2010<\/div>
<\/div>
<\/i><\/span>
<\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/article>
\"2010<\/div>
<\/div>
<\/i><\/span>
<\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/article>
\"2010<\/div>
<\/div>
<\/i><\/span>
<\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/article>
\"2010<\/div>
<\/div>
<\/i><\/span>
<\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/article>
\"2010<\/div>
<\/div>
<\/i><\/span>
<\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/article><\/section>\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Pobudliwo\u015b\u0107 RED>MATEUSZ SADOWSKI Czas trwania 2009-11-27 – 2010-01-10 Otwarcie wystawy \u00a0 Godziny zwiedzania Poniedzia\u0142ek \u2013 pi\u0105tek: 10:00 \u2013 18:00 O wystawie Pobudliwo\u015b\u0107Artysta: RED>MATEUSZ SADOWSKIKurator: Micha\u0142 Lasota Pobudliwo\u015b\u0107 z definicji to zdolno\u015b\u0107 do reakcji na bod\u017ace, kt\u00f3re najcz\u0119\u015bciej zwi\u0105zane s\u0105 z warunkami \u015brodowiska zewn\u0119trznego.Spos\u00f3b w jaki zagadnienie pobudliwo\u015bci bada Mateusz Sadowski jest do\u015b\u0107 specyficzny. Proces zaczyna si\u0119 od eksplorowania tematu na pod\u0142o\u017cu bardzo osobistym. Efektem ko\u0144cowym s\u0105 jednak fotografie i wideo, stwarzaj\u0105ce wra\u017cenie ch\u0142odnych, neutralnych, wr\u0119cz badawczych zapis\u00f3w. W rzeczywisto\u015bci okazuje si\u0119, \u017ce zar\u00f3wno intymno\u015b\u0107, jak i skonstruowany formalnie obiektywizm, s\u0105 jedynie elementami maj\u0105cymi zbudowa\u0107 pewn\u0105 sytuacj\u0119, swojego rodzaju zasadzk\u0119 na widza.Prawdziwe studium nad tytu\u0142ow\u0105 pobudliwo\u015bci\u0105 przeprowadza Sadowski na samym obserwatorze. Wci\u0105ga go w gr\u0119, w kt\u00f3rej poszczeg\u00f3lne prace staj\u0105 si\u0119 bod\u017acami prowokuj\u0105cymi do tworzenia w\u0142asnego, nie zewn\u0119trznego a raczej wewn\u0119trznego, \u015brodowiska. Obrazy, jakie kreuje Sadowski, maj\u0105 dzia\u0142a\u0107, jak dobrze skonstruowana pu\u0142apka, z kt\u00f3rej widz, je\u015bli da si\u0119 z\u0142apa\u0107, wyjdzie bogatszy o doznanie. Idzie zatem bardziej o sensualne odczucie ca\u0142o\u015bci ni\u017c przenikni\u0119cie jej rozumem.Sadowski operuje zagadnieniami do\u015b\u0107 powszechnie poruszanymi w dzisiejszej kulturze; obraz przyrody kreowany przez wsp\u00f3\u0142czesnego cz\u0142owieka, jego stosunek do natury, niemo\u017cliwy dialog pomi\u0119dzy dzikim i cywilizowanym, cielesno\u015b\u0107, seksualno\u015b\u0107. Erotyzm nie jest jednak opisany za pomoc\u0105 kulturowo ustalonych kanon\u00f3w. Jest raczej pierwotnym wyobra\u017ceniem tego poj\u0119cia. Problemy te s\u0105 jednak widzowi nie tyle dane, co podrzucone jako tropy. Rodz\u0105 si\u0119 pod nask\u00f3rkiem, zanim pomy\u015bli je ja\u017a\u0144.Ostatecznie cel prac Mateusza spe\u0142nia si\u0119, kiedy widz przegl\u0105da si\u0119 w ich powierzchni jak w lustrze. Przedstawienia przyrody s\u0105 tylko narz\u0119dziem do zbudowania odczucia natury, nie tyle w sensie og\u00f3lnym, co natury cz\u0142owieka. Pomimo deklarowanej przez artyst\u0119 autobiograficzno\u015bci obrazu, odbiorca ma wra\u017cenie, \u017ce film m\u00f3wi o nim samym. Anna Miczko Mateusz Sadowski ur. 1984 w SzczecinkuZajmuje si\u0119 fotografi\u0105, wideo i instalacj\u0105. Od 2005 roku studiuje na kierunku Intermedia w Akademii Sztuk Pieknych w Poznaniu. Autor wystaw solowych (Galeria ON, Pozna\u0144; Galeria Stereo, Pozna\u0144). Bra\u0142 udzia\u0142 m.in.: Videonale 12 (Bonn, Niemcy, 2009), Samsung Art Master (2008), Mediations Biennale (Pozna\u0144, 2008). Wsp\u00f3\u0142pracuje z Galeri\u0105 Stereo z Poznania. RECENZJA WYSTAWY\/ SPLOT GRUDZIE\u0143 2009 Tajemny punkt krwi \u2013 niepok\u00f3j… Otwarta pod koniec listopada w Galerii Nova wystawa Mateusza Sadowskiego \u201ePobudliwo\u015b\u0107\u201d jest pierwsz\u0105 prezentacj\u0105 tw\u00f3rczo\u015bci tego m\u0142odego artysty w Krakowie. Kilka spo\u015br\u00f3d prezentowanych na niej prac znalaz\u0142o si\u0119 tak\u017ce na wystawie \u201ePobudliwo\u015b\u0107\u201d (Galeria Stereo, Pozna\u0144). Nie oznacza to jednak, \u017ce wcze\u015bniejsza wystawa naprowadza nas na interpretacyjny trop, jak rozumie\u0107 tytu\u0142ow\u0105 \u201ePobudliwo\u015b\u0107\u201d. Prace Sadowskiego s\u0105 bowiem zaskakuj\u0105cym melan\u017cem sugestii, metafor i mo\u017cliwych sens\u00f3w, co sprawia, \u017ce odbiorca mo\u017ce w dowolny spos\u00f3b uk\u0142ada\u0107 elementy wystawy, kreuj\u0105c z nich w\u0142asn\u0105, unikatow\u0105 opowie\u015b\u0107. Stan podgor\u0105czkowyWystawa sk\u0142ada si\u0119 z czterech instalacji wideo i jednego zdj\u0119cia, kt\u00f3re zosta\u0142y rozmieszczone w trzech salach galerii. Ka\u017cda z sal stanowi rodzaj \u201eods\u0142ony\u201d poruszanej przez artyst\u0119 problematyki. W pierwszej sali znajduje si\u0119 wideo G\u0119sia sk\u00f3rka oraz obraz Dziad. G\u0119sia sk\u00f3rka przedstawia fragment m\u0119skiego cia\u0142a (ramienia i torsu) w tak du\u017cym zbli\u017ceniu, \u017ce jeste\u015bmy w stanie zobaczy\u0107 g\u0119si\u0105 sk\u00f3rk\u0119, jaka powstaje na bladej sk\u00f3rze. Kamera powoli przesuwa si\u0119 po ciele, a sk\u00f3ra je\u017cy si\u0119 z zimna. W oddali majacz\u0105 zielone kszta\u0142ty, co sugeruje, \u017ce filmowany stoi na dworze. Mo\u017cemy dok\u0142adnie zaobserwowa\u0107 faluj\u0105cy ruch sk\u00f3ry, co nas samych mo\u017ce przyprawi\u0107 odruchowo o dreszcze. Na \u015bcianie obok wisi zdj\u0119cie Dziad, przedstawiaj\u0105ce, znanego wi\u0119kszo\u015bci z nas jedynie z literatury, chocho\u0142a. Mo\u017ce dlatego przypomina on raczej w\u0142a\u015bnie spersonifikowane postaci dramat\u00f3w Wyspia\u0144skiego ni\u017c zwyczajowe ochronki ze s\u0142omy. Przedstawiony dziad ma bowiem wyra\u017anie ludzki kszta\u0142t, co wi\u0119cej, zosta\u0142 ubrany w niebiesk\u0105 koszul\u0119, kojarz\u0105c\u0105 si\u0119 jednoznacznie z prac\u0105 w biurze. Warto doda\u0107, \u017ce dziad jest zbudowany z ost\u00f3w. W ten prosty spos\u00f3b ze zwyk\u0142ego chocho\u0142a otrzymali\u015bmy zupe\u0142nie now\u0105 jako\u015b\u0107: przedziwn\u0105 kolczast\u0105 posta\u0107 w biurowej koszuli. Nie trzeba daleko szuka\u0107, \u017ceby znale\u017a\u0107 jej fizyczne odpowiedniki w szarej codzienno\u015bci: wystarczy wej\u015b\u0107 na poczt\u0119 albo do banku, a tam ju\u017c na nas czekaj\u0105 takie nerwowe chocho\u0142y, naje\u017cone w sobie i z\u017carte przez stres. Mo\u017cemy je zobaczy\u0107 tak\u017ce na ulicy\u2026 albo w lustrze. Strach pomy\u015ble\u0107. W\u0142os si\u0119 na g\u0142owie je\u017cy. Ciarki biegn\u0105 po placach. G\u0119sia sk\u00f3rka\u2026 Niczym lekarze, poprzez ci\u0105g skojarze\u0144 jeste\u015bmy naprowadzeni na pierwszy znak pobudliwo\u015bci: stan podgor\u0105czkowy. Symptomy? Rozdra\u017cnienie i majaczenia, chorobliwe obrazy migaj\u0105ce przed oczami. MajaczeniaSkoro Dziad i G\u0119sia sk\u00f3rka s\u0105 swoist\u0105 zapowiedzi\u0105 choroby, instalacja znajduj\u0105ca si\u0119 w kolejnej sali przedstawia ju\u017c jej zaawansowane stadium. Sk\u0142ada si\u0119 z dw\u00f3ch wideo, kt\u00f3re by\u0142y ju\u017c prezentowane na wystawie \u201ePo\u017car\u201d. Pierwszy film przedstawia papierowy las malutkich choinek. Kamera nerwowo b\u0142\u0105dzi pomi\u0119dzy bia\u0142ymi wycinankami, a ca\u0142o\u015bci towarzyszy niespokojna, mantryczna muzyka, kt\u00f3ra wprowadza widza w rodzaj transu. Na skutek zapatrzenia w \u201ezimowy\u201d krajobraz mo\u017cemy mie\u0107 wra\u017cenie, \u017ce to my przemykamy si\u0119 pomi\u0119dzy choinkami, biegniemy zb\u0142\u0105kani przez las. Jak w z\u0142ym \u015bnie uciekamy przed nieokre\u015blonym zagro\u017ceniem lub szukamy drogi do wyj\u015bcia, kt\u00f3rej jednak nigdy nie znajdujemy. Stylistyka filmu kojarzy\u0107 si\u0119 mo\u017ce z prymitywnymi bajkami dla dzieci, kt\u00f3re kiedy\u015b by\u0142y wy\u015bwietlane w telewizji na dobranoc. W ten spos\u00f3b projekcja sta\u0107 si\u0119 mo\u017ce wizualizacj\u0105 chorobliwego wspomnienia z dzieci\u0144stwa. Ekran, na kt\u00f3rym jest wy\u015bwietlane wideo, jest ukryty w przemy\u015blnej, styropianowej konstrukcji, tworz\u0105cej rodzaj kopczyka z wizjerem, przez kt\u00f3ry nale\u017cy ogl\u0105da\u0107 film. Jest to oryginalne dope\u0142nienie narracji, kt\u00f3re zmusza widza do pe\u0142nego zetkni\u0119cia si\u0119 z nietrwa\u0142o\u015bci\u0105 i krucho\u015bci\u0105 materia\u0142u, jakim jest styropian. Tu\u017c obok znajduje si\u0119 nast\u0119pna projekcja, na kt\u00f3rej zn\u00f3w wida\u0107 bia\u0142e choineczki na styropianie. Tym razem jednak \u201elas\u201d p\u0142onie: papierowe wycinanki s\u0105 powoli trawione przez ogie\u0144. Ca\u0142o\u015b\u0107 jest ukazana w zwolnionym tempie: ogie\u0144 spokojnie, ale nieub\u0142aganie z\u017cera papier; obraz drga przez unosz\u0105cy si\u0119 w powietrzu \u017car, w kt\u00f3rym wiruj\u0105 jeszcze j\u0119zyki ognia. Im d\u0142u\u017cej patrzymy w ogie\u0144, tym bardziej traci on dla nas sw\u00f3j realny, fizyczny wymiar, staj\u0105c si\u0119 abstrakcyjn\u0105 gr\u0105 \u015bwiate\u0142 i cieni, wci\u0105gaj\u0105c\u0105 po\u017cog\u0105, kt\u00f3ra wch\u0142ania nasze my\u015bli. Jest w tym obrazie co\u015b katastroficznego. Spalone wycinanki, banalny symbol, kt\u00f3ry mo\u017cna dopasowa\u0107 do wielu znacze\u0144, staje si\u0119 rodzajem z\u0142ej wr\u00f3\u017cby. Z czymkolwiek bowiem kojarzy\u0107 mog\u0142y si\u0119 drzewka, zosta\u0142y one bezpowrotnie spalone. Symbole zamieni\u0142y si\u0119 w proch. Z reszt\u0105, jakie by\u0142y to symbole? Papierowe. Nietrwa\u0142e. \u0141atwopalne: dzi\u015b s\u0105, jutro ich nie ma. Mo\u017ce w\u0142a\u015bnie dlatego p\u0142on\u0105: z prochu powsta\u0142e\u015b, w proch si\u0119 obr\u00f3cisz. Tak oto gor\u0105czkowe majaki zamieni\u0142y si\u0119 w ponure proroctwo. Mo\u017cna jednak spojrze\u0107 na instalacje<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":3153,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"elementor_header_footer","format":"standard","meta":{"_gspb_post_css":"","_vp_format_video_url":"","_vp_image_focal_point":[],"footnotes":""},"categories":[28,8],"tags":[],"class_list":["post-3148","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-28","category-aktualnosci"],"blocksy_meta":[],"rttpg_featured_image_url":{"full":["https:\/\/nova.art.pl\/pl\/wp-content\/uploads\/sites\/3\/2010\/11\/2010-01-fot.06.jpg",600,764,false],"landscape":["https:\/\/nova.art.pl\/pl\/wp-content\/uploads\/sites\/3\/2010\/11\/2010-01-fot.06.jpg",600,764,false],"portraits":["https:\/\/nova.art.pl\/pl\/wp-content\/uploads\/sites\/3\/2010\/11\/2010-01-fot.06.jpg",600,764,false],"thumbnail":["https:\/\/nova.art.pl\/pl\/wp-content\/uploads\/sites\/3\/2010\/11\/2010-01-fot.06-150x150.jpg",150,150,true],"medium":["https:\/\/nova.art.pl\/pl\/wp-content\/uploads\/sites\/3\/2010\/11\/2010-01-fot.06-236x300.jpg",236,300,true],"large":["https:\/\/nova.art.pl\/pl\/wp-content\/uploads\/sites\/3\/2010\/11\/2010-01-fot.06.jpg",600,764,false],"1536x1536":["https:\/\/nova.art.pl\/pl\/wp-content\/uploads\/sites\/3\/2010\/11\/2010-01-fot.06.jpg",600,764,false],"2048x2048":["https:\/\/nova.art.pl\/pl\/wp-content\/uploads\/sites\/3\/2010\/11\/2010-01-fot.06.jpg",600,764,false],"vp_sm":["https:\/\/nova.art.pl\/pl\/wp-content\/uploads\/sites\/3\/2010\/11\/2010-01-fot.06-500x637.jpg",500,637,true],"vp_md":["https:\/\/nova.art.pl\/pl\/wp-content\/uploads\/sites\/3\/2010\/11\/2010-01-fot.06.jpg",600,764,false],"vp_lg":["https:\/\/nova.art.pl\/pl\/wp-content\/uploads\/sites\/3\/2010\/11\/2010-01-fot.06.jpg",600,764,false],"vp_xl":["https:\/\/nova.art.pl\/pl\/wp-content\/uploads\/sites\/3\/2010\/11\/2010-01-fot.06.jpg",600,764,false],"vp_sm_popup":["https:\/\/nova.art.pl\/pl\/wp-content\/uploads\/sites\/3\/2010\/11\/2010-01-fot.06-500x637.jpg",500,637,true],"vp_md_popup":["https:\/\/nova.art.pl\/pl\/wp-content\/uploads\/sites\/3\/2010\/11\/2010-01-fot.06.jpg",600,764,false],"vp_xl_popup":["https:\/\/nova.art.pl\/pl\/wp-content\/uploads\/sites\/3\/2010\/11\/2010-01-fot.06.jpg",600,764,false]},"rttpg_author":{"display_name":"Arek","author_link":"https:\/\/nova.art.pl\/pl\/author\/admin\/"},"rttpg_comment":0,"rttpg_category":" 2010<\/a>aktualno\u015bci<\/a>","rttpg_excerpt":"Pobudliwo\u015b\u0107 RED>MATEUSZ SADOWSKI Czas trwania 2009-11-27 – 2010-01-10 Otwarcie wystawy \u00a0 Godziny zwiedzania Poniedzia\u0142ek \u2013 pi\u0105tek: 10:00 \u2013 18:00 O wystawie Pobudliwo\u015b\u0107Artysta: RED>MATEUSZ SADOWSKIKurator: Micha\u0142 Lasota Pobudliwo\u015b\u0107 z definicji to zdolno\u015b\u0107 do reakcji na bod\u017ace, kt\u00f3re najcz\u0119\u015bciej zwi\u0105zane s\u0105 z warunkami \u015brodowiska zewn\u0119trznego.Spos\u00f3b w jaki zagadnienie pobudliwo\u015bci bada Mateusz Sadowski jest do\u015b\u0107 specyficzny. Proces zaczyna…","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/nova.art.pl\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3148","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/nova.art.pl\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/nova.art.pl\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/nova.art.pl\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/nova.art.pl\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3148"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/nova.art.pl\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3148\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3159,"href":"https:\/\/nova.art.pl\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3148\/revisions\/3159"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/nova.art.pl\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/3153"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/nova.art.pl\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3148"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/nova.art.pl\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3148"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/nova.art.pl\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3148"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}