Strategia artysty w "Umierać nikt się nie boi" mogłaby zostać odczytana jako wspieranie alkoholików w ich alkoholizmie. Być może jednak, pierwszym krokiem do uratowania komuś życia, jest zapewnienie mu w kontrolowany sposób tego, od czego jest uzależniony. Choć być może utwierdza się go w ten sposób w jego uzależnieniu, w pewnym niewielkim procencie daje mu nadzieję. 

 

Postawa Surowca wypływa z zamiaru bliższego poznania świata wykluczonych, ich problemów i zachodzących w obrębie tego świata relacji. Umieszcza widza niejako wewnątrz społecznego marginesu, na peryferiach człowieczeństwa. Może to kłócić się ze zdroworozsądkową logiką, dąży jednak do wypracowania dobra i strategii pomocy.

 

Szymon Maliborski

 

Łukasz Surowiec (ur. 1985) – artysta interdyscyplinarny, rzeźbiarz, performer, twórca filmów wideo, autor akcji w przestrzeni publicznej. Absolwent Wydziału Rzeźby na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. W latach 2007-2009 student Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu oraz Universität der Künste w Berlinie 2009-2010. Stypendysta Ministra Kultury za lata 2008-2009. Brał udział w wielu wystawach indywidualnych i zbiorowych, m. in: Co widać. Polska sztuka dzisiaj (MSN, Warszawa 2014) Dziady (Bunkier Sztuki, Kraków 2013), "Air de Pologne" (De Garage, Mechelen, Belgia 2012) Jako uczestnik VII Berlin Biennale zrealizował w przestrzeni niemieckiej stolicy projekt "Berlin- Birkenau" odnoszący się do kwestii pamięci i odpowiedzialności za historię. W swoich poszukiwaniach artystycznych często przygląda się funkcjonowaniu osób zepchniętych na margines społeczeństwa (seria filmów wideo "Szczęśliwego Nowego Roku"), projektuje rozwiązania społeczno-artystyczne. Jest twórcą używającym sztuki jako narzędzia badawczego wobec świata, które pozwala na jego lepsze używanie.

 

Szymon Maliborski – historyk sztuki, kulturoznawca, doktorant w Katedrze Antropologii Literatury i Badań Kulturowych Wydziału Polonistyki UJ, niezależny kurator, twórca filmów wideo. Współpracował m. in. z Instytutem Polskim w Dusseldorfie, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie czy festiwalem ArtBoom w Krakowie. Autor projektów artystycznych takich jak: "Krakowskie Sny Amona Goetha" (wraz z Agnieszką Daukszą) czy "Poznanie przyrody" nie jest przyrodą. Obecnie zajmuje się również edukacją muzealną. Interesuje się wpływem praktyki artystycznej na badania w humanistyce. Publikował m. in w Didaskaliach, Rzeczpospolitej, Mocak Forum, Wiadomościach ASP.

 

Źródło: www.csw.art.pl

TOP